Het stadsdeelbestuur van Nieuw-West drukt de verhuizing van perMens-zorgvragers naar Sloten gewoon door

26 augustus 2026, Amsterdam

Afgelopen avond, dinsdag 25 augustus, behandelde de stadsdeelcommissie een ongevraagd advies over de komst van deze bewoners uit Osdorp De Punt. Danillo Janssen (D66) bracht dit advies in na drie jaar intensief veldwerk door heel Amsterdam Nieuw-West. De uitslag was duidelijk: twaalf van de zeventien commissieleden stemden tegen het plan.

Toch is de status van zo'n commissie vooral symbolisch. Het orgaan heeft louter een adviserende rol en de impact of aangenomen moties blijft vaak volstrekt onbekend. Soms verdwijnen ze simpelweg uit de stukken die richting het echte machtscentrum van Amsterdam gaan: De Stopera.

Het is alweer een flinke kras op het draagvlak van de stadsdeelbestuurders. Vorige ronde met stemmen kreeg het bestuur over de eigen positie immers ook al de wind van voren: twee van de 3 stadsdeelbestuurders kregen een negatief advies om hier te gaan besturen van de stadsdeelcommissieleden, waarna de centrale stad de plannen alsnog doordrukte.

In Osdorp De Punt heerst vooral opluchting. Na achttien jaar vertrekken ruim honderd verwarde zorgvragers eindelijk uit de buurt. Sloten krijgt overigens geen honderd+, maar negenendertig cliënten van de instelling over de vloer. Eerder bleek al dat harddrugshandel op de oude locatie, de Jan Rebelstraat verboden werd, waarna de praktijken zich verplaatsten naar het park rondom de perMens-locatie.

Wie de besluitvorming volgt, ziet dat de stadsdeelbestuurders in de praktijk vooral het centrale stadsbeleid vertegenwoordigen en niet per se de lokale stem van de wijk. Hoewel er ruimte is voor een eigen geluid, opereert het bestuur vooral in dienst van de centrale stad. De vliegende start van dit bestuur verloopt daarmee uiterst moeilijk. Hoe houd je als stadsdeelbestuur immers draagvlak en connectie met een kritische commissie en bewoners als er in sommige wijken amper drie op de tien mensen stemmen? De afgehaakte Amsterdammer is ruimschoots in de meerderheid. PRO betoogde nog dat iedereen erbij hoort. Dat vrijheid (en vaak veiligheid) van de een ophoudt waar die van de ander begint is PRO nog onbekend. Een klap of roggel in het gezicht, een junk die slaapt in je portiek of een verward persoon die je kunt ruiken op vijftig meter afstand.

Het is allemaal normaal op het Delflandplein en Dijkgraafplein en schijnbaar hoort het er allemaal bij. De mooie stad Amsterdam, ooit in de 18e eeuw beschreven als de schone vrouw met de stinkende adem, doet haar beschrijving van ruim 250 jaar geleden weer volle eer aan.

Vast staat dat goedwillende, hardwerkende Amsterdammers en haar kinderen, waar sommige uiterst kwetsbaar in Sloten straks te maken krijgen met overlast en onberekenbaar gedrag. Handhaven blijkt in de praktijk immers een fata morgana: in de commissievergadering werd pijnlijk duidelijk dat de openbare orde in Nieuw-West nauwelijks te bewaken is.

Terwel haalde voorbeelden aan uit Oost, Noord en het Centrum en trok zelf de conclusie. Nieuw-West loopt op alle fronten achter: van de kerntaken schoon, heel en veilig tot aan de opeenhoping van zorginstellingen voor verwarde en verslaafde personen. De vraag is wanneer Amsterdam Nieuw-West eindelijk krijgt wat ze verdiend: een stedelijk bestuur die het grootste stadsdeel niet als afvoerput ziet, maar als een volwaardig stadsdeel.